Zapraszamy do wzięcia udziału w pierwszym z serii dziesięciu precyzyjnie zaprogramowanych warsztatów wytchnieniowych dla osób zawodowo pracujących ciałem w tańcu.

Rozpoczynamy w maju masażem tajskim, czyli pełną czułości i uważności techniką pracy manualnej, bardzo odmiennej od klasycznego masażu. W masażu tajskim pracuje się na podłodze, ustawiając i animując ciało osoby masowanej, a osoba masująca, pozostając w bliskim kontakcie fizycznym z osobą masowaną, wykorzystuje ciężar swojego ciała w różnych specyficznych pozycjach.

Charakterystyczna dla tej techniki jest praca na liniach energetycznych – seria klasycznych, czasem złożonych rozciągań oraz praca na punktach terapeutycznych i terapeutycznych odcinkach linii.

Zajęcia mają charakter prowadzonej sesji – dwa razy po 1,5 godziny. Uczestnicy będą zaproszeni do pracy w parach, w których na przemian będą masować i będą masowani.

Rozpoczniemy od wprowadzenia przedstawiającego zasady bezpiecznej, ergonomicznej praktyki masażowej w masażu tajskim, a następnie, naśladując prowadzącego i podążając za jego wskazówkami, wymienimy się masażem w dwóch podstawowych pozycjach tej techniki: na plecach i na brzuchu.

UWAGA! Warunkiem uczestnictwa w warsztatach jest posiadanie doświadczenia tanecznego. 

Miejsce:

Młyn Zabierzów

ul. Rodziny Poganów 9, Zabierzów

Prowadzący:

Mateusz Flak Mate Thai

Warsztaty realizowane są w ramach Programu Przestarzenie Sztuki – Taniec, którego operatorem jest Teatr KTO w Krakowie.

„Café Luna” to słowno-muzyczna i komediowo-liryczna opowieść o poszukiwaniu miłości. Ten odwieczny, wręcz sztampowy temat został tu zaprezentowany w niekonwencjonalny sposób – w queerowo-kampowej aurze inspirowanej wczesną twórczością słynnego hiszpańskiego reżysera filmowego Pedro Almodóvara. Z jego filmów pochodzą wszystkie piosenki wkomponowane w fabułę sztuki, do melodii których zostały napisane polskie teksty (nie tłumaczone z wersji oryginalnych).

Fabuła sztuki wydaje się prosta, lecz obfituje w zwroty akcji. Cztery samotne kobiety (Carmela, Rosita, Bianca i Emma) każdego wieczoru o tej samej porze spotykają się w tytułowej knajpce Café Luna należącej do Loli. Podła spelunka w równie podłej dzielnicy miasta wydaje się miejscem zwyczajnym i do bólu realistycznym, lecz szybko ulega odrealnieniu, przeradzając się w scenerię wspomnień, tęsknot, uniesień i rozpaczy, a nawet magii. Niczym w znanym dramacie Becketta Czekając na Godota (oczywiście – toutes proportions gardées) bohaterki przychodzą tu tylko po to, by czekać. Ich samotność jest nie do zniesienia i ciągle wypatrują „tego jedynego”, z nadzieją, że cudownym zrządzeniem losu zawita kiedyś w te ponure progi.

Patriarchalny wzorzec, w myśl którego to mężczyźni spotykają się ze sobą na gadaniu o kobietach przy butelce wódki i drwią ze stereotypów kobiecości ulega przełamaniu. Tutaj to kobiety przesiadują w knajpie, pijąc alkohol i pozwalając sobie na niewybredne żarty o stereotypach męskości. Nie tylko jednak szydzą z mężczyzn – każda z nich dzieli się też swoim najpiękniejszym wspomnieniem o wielkiej miłości, która przydarzyła się jej raz w życiu, i którą zniszczyła – brakiem dojrzałości, głupotą czy nieuwagą.

Wszystkie marzą wprawdzie o mężczyźnie (czego zapewne nie wybaczyłyby im ortodoksyjne feministki) jednak nie znaczy to, że pragną męskiej dominacji, lecz zwyczajnej i zdrowej relacji z partnerem, jaką wiele myślicielek feministycznych obecnie akceptuje. Inaczej, niż w sztuce Becketta – wytęskniony, a nawet wymodlony „Godot” w końcu przybywa do Café Luna – lecz w bardzo zaskakującej postaci. Tajemniczy gość spełnia życzenia kobiet, po czym w magiczny sposób znika, a one decydują się nadal przychodzić każdego wieczoru do knajpy, by cierpliwie czekać na miłość, która być jednak może kiedyś nadejdzie.

Przesłanie sztuki może się wydawać kontrowersyjne, choć w obecnym świecie – naznaczonym dyskryminacjami, zwłaszcza w sferze ludzkich uczuć, z których jedne są uznawane za „gorsze”, a inne za „lepsze” – nie jest pozbawione sensu. Mimo, że pozornie banalne: miłość – gdy jest prawdziwa – nie wybiera płci i niweczy wszelkie podziały.

Dofinansowane przez Unię Europejską NextGenerationEU.

Autorka sztuki i tekstów piosenek: Anna Burzyńska

Reżyseria: Józef Opalski

Kierownictwo muzyczne, aranżacje: Aleksander Brzeziński

Ruch sceniczny: Wojciech Dolatowski

Scenografia i kostiumy: Aleksandra Reda

Reżyseria światła: Michał Drozd

Przygotowanie wokalne: Justyna Motylska

Asystentka reżysera: Aleksandra Konior-Gapys

Asystentka kostiumologa: Maja Łypik

OBSADA:

LOLA: Marta Zoń/ Małgorzata Hachlowska

CARMELA: Bożena Zawiślak-Dolny

ROSITA: Sylwia Chludzińska/ Anna Branny

BIANCA: Aleksandra Konior-Gapys

EMMA: Katarzyna Galica

RICARDO: Paweł Wolsztyński/ Filip Owczarek

Zespół muzyczny Gran Ganga w składzie:

Aleksander Brzeziński

Damian Mielec

Jakub Nieć