Pamięć sensoryczna stanowi pierwszy magazyn pamięciowy – krótkotrwale przechowuje reprezentacje bodźców zmysłowych zanim zostaną poddane dalszemu przetwarzaniu lub ulegną zanikowi. 300-millisecond archives ukazuje ciało jako archiwum ruchów, gestów i doświadczeń, a spektakl jako zbiór śladów powiększający się z każdym kolejnym wykonaniem. Jego integralną częścią jest system-instalacja rejestrujący różne jakości ludzkiego ruchu – trajektorie, gesty, mimikę i organizację ciała w przestrzeni. Performerki funkcjonują jako jedna z jego reagujących na otoczenie soczewek. Zbieranie danych i próba wydostania się poza czasowość obecna będzie także w dźwięku, jego akumulacji i ciągłym przetwarzaniu.